Stany zagrożenia

W przypadkach szybko narastających objawów choroby i zagrożeniu niewydolnością oddechową konieczne jest leczenie w Oddziale Intensywnej Terapii. Do leczenia stanów zagrożenia niewydolnością oddechową stosuje się plazmaferezy lub podawane dożylnie immunoglobuliny.

Plazmafereza jest zabiegiem polegającym na wymianie osocza krwi. Pozwala to na usunięcie z krwi czynników odpowiedzialnych za proces chorobowy, w tym przypadku krążących w niej przeciwciał. Ilość usuwanego osocza zależy przede wszystkim od masy ciała pacjenta. Zazwyczaj wykonuje się 4-5 kolejnych zabiegów, powtarzanych co 24-48 godzin. Pozwala to na usunięcie około 90% przeciwciał. Powikłania plazmaferezy to najczęściej drętwienia i skurcze mięśni kończyn (wywołane obniżeniem poziomu wapnia), reakcje alergiczne, nudności, wymioty i spadek ciśnienia.

Inną metodą leczenia jest podawanie dożylnie preparatów immunoglobuliny ludzkiej (IVIg). Mechanizm działania IVIg nie został do końca wyjaśniony – mają one wpływ modyfikujący na układ immunologiczny. Podaje się je w dawce 0,4 g na kilogram masy ciała przez 3-5 kolejnych dni. Poprawę można zaobserwować po kilku dniach i zazwyczaj utrzymuje się ona przez kilka tygodni do kilku miesięcy. Najczęstsze objawy uboczne to bóle głowy, złe samopoczucie, dreszcze, stan podgorączkowy, nudności i bóle brzucha, bóle mięśniowe.

 

źródło: Miastenia poradnik dla pacjentów
pod redakcją dr hab. med. Anny Kostery-Pruszczyk 

Kategoria:

Skomentuj wpis (0) →