Orzekanie do celów rentowych

ORZECZNICTWO DO CELÓW RENTOWYCH
(ZUS, KRUS, MON, MSWiA)

Orzeczenia do celów rentowych służą do uzyskania świadczeń od ubezpieczyciela np. ZUS-u takich jak renty, ale nie tylko, może to dotyczyć również dodatku pielęgnacyjnego.

  • Orzecznictwo do celów rentowych prowadzą lekarze orzecznicy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Komisje Lekarskie ZUS.
  • Rolnicy oraz ich rodziny – podlegają lekarzom rzeczoznawcom i komisjom lekarskim Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS).
  • Służby mundurowe (policjanci, żołnierze, celnicy) podlegają komisjom lekarskim MON lub MSWiA.

Poniżej opisana procedura dotyczy sposobu ubiegania się o Orzeczenie do celów rentowych w ZUS (w przypadku innych instytucji procedura jest bardzo podobna).

ORGANY ORZEKAJĄCE
Decyzje o przyznaniu renty wydają organy rentowe właściwe ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Obowiązuje dwuinstancyjne postępowanie orzecznicze.

Organem orzekającym jest:

  • w I instancji – lekarz orzecznik ZUS
  • w II instancji – komisje lekarskie ZUS

Orzekaniem do celów rentowych zajmuje się lekarz orzecznik ZUS. Ocenia on stopień niezdolności do pracy, a następnie wydaje orzeczenie, na podstawie, którego ZUS podejmuje decyzję w sprawie świadczeń rentowych.

PROCEDURA SKŁADANIA WNIOSKU
Osoba ubiegająca się o rentę z tytułu niezdolności do pracy składa WNIOSEK o rentę we właściwym terenowo oddziale ZUS, właściwej ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy.

Wniosek o wydanie orzeczenia może złożyć:

  • osoba zainteresowana
  • przedstawiciel ustawowy osoby zainteresowanej, opiekuna prawnego lub pełnomocnika

DRUK
Najlepiej i najwygodniej jest złożyć wniosek na formularzu ZUS Rp-1.
http://www.zus.pl/pliki/formularze/Rp-1R.pdf

Do wniosku musisz dołączyć wymienione w formularzu ZUS Rp-1 dokumenty potwierdzające spełnienie warunków do otrzymania renty oraz ustalenia jej wysokości.

Do wniosku o przyznanie renty należy dołączyć m.in.:

  • dokumenty potwierdzające przebyte okresy składkowe i nieskładkowe
  • zaświadczenie pracodawcy – płatnika składek o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia, które stanowiło podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub na ubezpieczenia emerytalne i rentowe albo na ubezpieczenie wypadkowe w Polsce
    (druk ZUS Rp-7; http://www.zus.pl/pliki/formularze/Rp-7.pdf)
  • „Zaświadczenie o stanie zdrowia dla celów świadczeń z ubezpieczenia społecznego wydane przez lekarza prowadzącego leczenie”
    (druk ZUS N-9; http://www.zus.pl/pliki/formularze/N_9_2_4.pdf)
  •  „Wywiad zawodowy dla celów świadczeń z ubezpieczenia społecznego”
    (druk ZUS N-10; http://www.zus.pl/pliki/formularze/n_10.pdf)

Druki potrzebne do wystąpienia o ustalenie renty z tytułu niezdolności do pracy dostępne są nieodpłatnie w każdej jednostce organizacyjnej ZUS oraz na stronie internetowej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
http://www.zus.pl/default.asp?p=1&id=1083

ORZEKANIE
Na podstawie przeprowadzonego badania oraz przedstawionej dokumentacji we wniosku lekarz orzecznik ZUS wydaje orzeczenie o niezdolności do pracy lub odmawia jego wydania. Jeśli decyzja jest pozytywna lekarz orzecznik wydaje orzeczenie o niezdolności do pracy, tj. kwalifikuje osobę jako:

  • całkowicie niezdolną do pracy – to osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy
  • częściowo niezdolną do pracy – to osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność wykonywania pracy, zgodnej z poziomem posiadanych przez nią kwalifikacji
  • całkowicie niezdolną do pracy oraz samodzielnej egzystencji – niezdolność do samodzielnej egzystencji orzekana jest wówczas, jeśli stopień naruszenia sprawności organizmu powoduje konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych

Renta z tytułu niezdolności do pracy może zostać przyznana:

  • na stałe – przysługuje ubezpieczonemu, którego niezdolność do pracy została uznana przez lekarza orzecznika ZUS lub komisję lekarską ZUS za trwałą
  • na określony czas – przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli jego niezdolność do pracy zostanie przez lekarza orzecznika ZUS lub komisję lekarską ZUS uznana za okresową, czyli mającą charakter czasowy. Renta okresowa z tytułu niezdolności do pracy przysługuje przez okres wskazany w decyzji organu rentowego

Niezdolność do pracy jest orzekana na okres nie dłuższy niż 5 lat, chyba że według wiedzy medycznej nie będzie rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu, wówczas niezdolność do pracy będzie orzekana na okres dłuższy niż 5 lat.

PROCEDURA ODWOŁANIA SIĘ OD ORZECZENIA
Jeśli decyzja lekarza orzecznika jest negatywna przysługuje nam prawo do odwołania składając odpowiedni wniosek do właściwej placówki ZUS, do której zgłosiliśmy się chcąc uzyskać takie orzeczenie, w nieprzekraczalnym terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji lekarza orzecznika. Komisja lekarska ZUS ma 14 dni na wydanie ostatecznej decyzji, od której możemy się jedynie odwołać na drodze sądowej.

Postępowanie w sprawie wydania orzeczenia o niezdolności do pracy jest dwuinstancyjne. Od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej. Jeśli zdecydujesz się na wniesienie sprzeciwu, musisz pamiętać o następujących zasadach:

  • sprzeciw trzeba wnieść w ciągu 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia,
  • choć sprzeciw rozpatruje komisja lekarska, należy go złożyć za pośrednictwem jednostki organizacyjnej ZUS właściwej ze względu na miejsce zamieszkania,
  • komisja lekarska nie będzie rozpatrywała sprzeciwu wniesionego po terminie (tylko w uzasadnionych przypadkach ZUS, na wniosek osoby zainteresowanej, przywraca termin na wniesienie sprzeciwu).

Warto podkreślić, że niewykorzystanie drogi odwoławczej w ZUS spowoduje odrzucenie przez sąd odwołania opartego jedynie na orzeczeniu lekarza orzecznika.
Od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.

RENTA Z TYTUŁU NIEZDOLNOŚCI DO PRACY
Posiadanie orzeczenia wydanego przez lekarza orzecznika o niezdolności do pracy – nawet w przypadku orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy i do samodzielnej egzystencji – nie znaczy, że już otrzymaliśmy rentę z tytułu niezdolności do pracy.

Aby uzyskać prawo do renty, wnioskodawca musi spełnić JEDNOCZEŚNIE następujące wymagania:

  1. być niezdolnym do pracy – według orzeczenia lekarza orzecznika ZUS;
  2. posiadać wymagany okres zatrudnienia – tzw. okresy składkowe i nieskładkowe;
  3. niezdolność do pracy powinna powstać w czasie zatrudnienia lub w okresie równorzędnym z okresem zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Szczegółowe informacje o zasadach składania wniosków rentowych znajdują się na stronach internetowych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (www.zus.pl).
Opracowano na podstawie:

Kategoria:

Skomentuj wpis (0) →